maandag 6 november 2017

Cultuurverschillen? De internationale taal van tekenen.

Review bij ‘Kleurenderwijsjes, tekenen maakt blij’


‘zomaar wat stippen op een blad, ik stippel maar wat’

De ouders van de Oudergroep die wekelijks bij elkaar komen op de basisschool van hun kinderen, hadden de wens om eens te verven. Zij zagen hun kleuters met schort en kwasten op het verfbord in de gang de prachtigste kleuren schilderen. Het zag er zo fijn uit, maar zou dat ook zo zijn? Mochten zij ook eens?
 Als begeleidster van de oudergroep regelde ik schorten, groot papier, allerlei kleuren verf in grote flessen en kwasten. De ouders vonden het heel mooi en ik nodigde hen uit eens wat verf te kleuren op de papieren. Maar niemand kwam in actie.. misschien waren de papieren te groot? De verf te kliederig, de kwasten te lang? De ervaring bleek een te grote uitdaging. Voor ouders die zelf geen basisschool kenden en te maken hadden met heel andere gewoontes dan in hun moederland, was dat begrijpelijk.

Ik dacht aan het boekje van Wilma; ‘tekenen maakt blij’. In het boekje stond een vorm die misschien wel haalbaar zou zijn bij deze oudergroep en iets van de wens van de ouders zou inlossen. ‘Een beetje kleur is ook leuk’, las ik. De uitdaging van Wilma was eenvoudig; kunst met stippen; ‘zomaar stippen, vormeloos, geen idee, uit het niets ontstaat iets’.
Dus zocht ik een vorm van een boom en nodigde de ouders uit om met verf kleine stipjes te zetten waar de blaadjes groeien. Iedereen, uit elk land kent tenslotte de vorm van een boom. En of die nou bloesem kreeg, herfst- of fantasiekleuren, dat maakte allemaal niets uit. In Wilma haar benadering wordt plezier voorop gezet en tekenen voor iedereen toegankelijk.
Het werd een kleurrijke en heel ontspannen ochtend! De ouders werden blij van hun tekenkunsten. Ze hebben genoten van het kleuren. Dank je wel Wilma, voor je prachtige inspiratie. Ik kan iedereen dit lieve boekje aanraden, omdat het echt iets mogelijk maakt wat misschien moeilijk lijkt!


donderdag 13 oktober 2016

Een snelle krabbel die verstilde.

De hele middag doe ik er al over. Het schiet niet op. Ik schrijf en kras, ik vul aan en verwijder...Wat wil ik zeggen?
Het lukt me niet met woorden vandaag. Het lukt met weinig dingen vandaag. Ik verdwaal in mijn plannen en in de tijd. Ik wil teveel en dat blokkeert de hele energiestroom. Stroom? Er staat alleen maar stil. De klok gaat door en ik verdwijn in het verleden.

Dinsdag deed ik een mooie tekenoefening. Na druk druk druk, en dat oefenen door flink te bewegen door de ruimte, tekende ik met een rood potlood een krabbel op papier. Na een bewegingsopdracht: loop zo traag mogelijk door de ruimte, in slow-motion (moeilijk) tekende ik met een fineliner langs de rode lijn, in een zo langzaam mogelijk tempo.

Als je altijd maar bezig bent met van alles (vaak tig dingen 'tegelijk') valt dat niet mee. Het irriteerde me. Ik wilde gewoon door, volgende plan, volgende opdracht. Wat is dat toch mooi, om jezelf tegen te komen in zo'n opdracht. (jezelf tegenkomen en jezelf voorbij lopen, leuke uitdrukkingen) 

Thema van de cursusmiddag was 'langzaam'. Na de krabbel en het volgen van de lijn kregen we a l l e t i j d  om de tekening te bewerken en in te kleuren. Ik zag meteen een vogel, kijkend naar links, gericht op het verleden. Met mijn pennetje op papier, filosoferend over de tijd, kwamen de woorden als vanzelf. En het beeld deed ook wat. De rode lijn werd rode draad, en rood is de kleur van de liefde. De mooiste, krachtigste en bijzondere kleur die ik deelde met een heel speciaal persoon, mijn lieve zoon. In gedachten kleur ik verder. Ik denk aan de tijd die opeens stilstond. De tijd die niet terug te draaien is. De tijd, de tijd..

Terug naar de tekenopdracht. De laatste woorden die ik in de tekening schreef (niet zelf bedacht, ze staan op de gevel bij de klokkenmaker in Silvolde)

'Niet de tijd, maar wij gaan voorbij.'

Ik denk aan de mensen van voorbij.

woensdag 15 juli 2015

Fietswielen, servet en alle kleuren van de regenboog.




Vandaag was ik moe. Zo moe dat ik nergens aan toe kwam en dat ik zelfs geen zin had om te tekenen of schilderen. En dat is heel uitzonderlijk. Want hoe ik me ook voel, tekenen of schilderen helpen me altijd mijn gevoel te uiten of mijn energie lekker te laten stromen.
Vandaag was stilzitten het enige dat me goed lukte. Verder kwam er niets uit mijn handen. 

 

 Toen ik een tijdschrift doorbladerde, zag ik fietsen afgebeeld. Een bladzijde vol fietswielen. De vormen riepen iets bij me op: bloemen! Opeens kreeg ik zin iets creatiefs te doen. Ik heb de rondjes uitgeknipt. En op een A4tje geplakt dat hier nog lag, met de afdruk van een servet en een stukje behang.


Een beetje kleur, wat lijnen en vormen erbij en hier begon het: ik werd blij van tekenen en voelde de kracht van kleuren. 


Tekenen en kleuren maken blij. Kijk wat je in huis hebt aan plaatjes, blader door tijdschriften en laat je inspireren. Kijk, knip, plak, herhaal vormen en lijnen en voeg jouw eigen kleuren toe. 
Ik wens je een Blije, Kleurrijke zomer!

zondag 29 maart 2015

Hou niet vol,doe het omdat het leuk is #365 dagen project

In 2015 begon ik aan een nieuw 365 dagen project. Want elke dag tekenplezier wilde ik, zoals mijn project in 2014,  ook dit jaar.

Elke dag minstens 1 klein doel hebben, leverde me veel op vorig jaar. De dag met kleur, creativiteit en fantasie beginnen, was erg fijn. Op dagen dat ik me happy voelde, kon ik dat uiten in vrolijke kleuren. En op dagen die soms moeilijk waren, hielp het mij op weg, om de dag met iets positiefs te beginnen. Om een vorm te vinden bij hoe ik me voelde. Of om vorm te geven aan een gedachte. 

Een nieuw project dus in 2015. Ik goot het in een vorm. Met een bak vol houten sjablonen, leek het mij leuk om #elkedaginvorm te tekenen.

Het was leuk. Steeds iets nieuws verzinnen met de houten sjablonen.



Het was leuk. Voor even. Want er kwam een verhuisproject tussen. Bij het inpakken, uitzoeken en opruimen, had ik andere dingen nodig om in vorm te komen, dan de vaste vormen van de houten sjablonen. Er waren dagen dat ik donkerbruine muren wit schilderde en om daarnaast nog te tekenen…


Ik heb altijd gezegd dat ik het 365 dagen project deed voor mijn plezier, en als ik het niet meer leuk vond, zou ik stoppen. Ziehier dat moment. Inmiddels heb ik zo'n 70 vormen getekend. Ik heb zoveel andere activiteiten, dat deze vormen me niet meer blij maken. En dat was nu eenmaal de bedoeling: tekenen voor mijn plezier. 
Een deel van de 70 vormen


Ik wens iedereen die meedoet aan een 365 dagen project heel veel plezier. Hou niet vol, doe het omdat het leuk is! 




dinsdag 6 januari 2015

De kop is er af, en kop op!

Er is alweer bijna een week voorbij. Het jaar is goed begonnen, de kop is er af. Zo langzamerhand beginnen mijn koppen en vormen uit de verf te komen. Ik vind het leuk om met één vorm verschillende figuren te maken. Zo'n vorm van alle kanten te bekijken. Eigen kleur en inhoud te bepalen. Gisteren lief roze, vandaag cool groen.

 De eerste ontmoetingen ontstaan.

 Het verhaal begint te komen. 

Mijn eigen verhaal is ook begonnen. Ik zoek naar nieuwe vormen voor 'Kleurenderwijs'.
In 2015 wil ik me meer gaan richten op 'tekenen met ouderen', omdat er zoveel mensen eenzaam thuis zitten. 
Ik ga voor meer ontmoetingen. 
En ik wil meer ont-moeten, want die stress... gisteren had ik er veel last van. 
Toen een vriendin mijn 'groene kop' zag zei ze: relax, denk groen, kop op! Een mooiere tekst kan ik niet bedenken bij deze kop. 






vrijdag 2 januari 2015

Elke dag in vorm in 2015?

Gelukkig Nieuwjaar!
Ik wens je een heel gelukkig 2015, met nieuwe mogelijkheden. Maak er wat moois van. 

heerlijk in vorm, in de kleur van rust:groen
In vorm zijn, dat klinkt goed. Dat wil ik wel. Het liefst elke dag en elk moment van de dag.
Helaas werkt het anders en zijn er dagen dat ik helemaal niet in vorm ben en dat ik moeilijk op gang kan komen. Vorm tekenen helpt. Een vaste vorm kiezen geeft al houvast. 
idee van werken met sjablonen: opgedaan tijdens de Opleiding Genezend Tekenen,
uitvoering in houten figuren: eigen idee
Kies een bestaande vorm als een schoteltje, sleutel, theelepeltje ( zie:#elkedageenschepje in 2014) of een ander voorwerp uit de keukenla en fantaseren maar. Je kunt natuurlijk ook allerlei figuren zagen uit hout en die als sjabloon gebruiken. 
Met een beetje kleur, creativiteit en fantasie maak je zo de leukste figuren.


liefdevol roze


Elke dag in vorm? Daar teken ik voor!


woensdag 10 december 2014

Mag het wat lichter?



Die donkere dagen in december. Elk jaar merk ik weer: ik kan er niet goed tegen. Het is alsof het weer me zwaar naar beneden drukt. Ik ga minder naar buiten en ik beweeg minder. En dat zijn nu juist dingen die ik zo hard nodig heb om me happy te voelen. Dus ik weet wat me te doen staat. Gewoon naar buiten, door weer en wind.

Binnen in beweging komen is voor mij gemakkelijker. Dat doe ik op papier. En dat werkt altijd. Daar word ik blij van. Zelfs op donkere dagen. Op zo’n donkere dag pakte ik zwart papier. Met witte ecoline zette ik wat lichtpuntjes. En ik spetterde een paar mooie vlekken. Daarna voegde ik roze toe, de liefste kleur, om het wat zachter te maken.


Ik keek, ik zocht, ik vond allerlei figuren en tekende. Met heel veel plezier.

En zo voelde ik me weer wat lichter en blijer op die donkere dag in december. Ik nam er meteen een schepje van, voor mijn 365dagen project. 

Teken je blij, kleur je wat lichter. Ik doe mee aan een 365dagen project en teken elke dag een schepje. Dat geeft me houvast